‎ฉากทั้งหมดถูกรื้อกระจายไปทุกทิศทาง
‎สิ่งเดียวที่เหลืออยู่
‎คือเตาผิงอันนี้
‎แต่เมื่อสี่สิบปีก่อน นี่คือที่ที่พ่อของผม
‎เดวิด ฮาร์เบอร์ จูเนียร์
‎ทำการทดลองอันสูงส่ง ‎ด้วยการผลิตละครเวทีสำหรับโทรทัศน์
‎สวัสดีครับ ผมเดวิด ฮาร์เบอร์ที่สาม
‎คุณอาจจะไม่รู้เรื่องนี้เกี่ยวกับผม
‎แต่ผมมาจากตระกูลนักแสดง
‎ไม่นานมานี้ ผมได้เผชิญหน้ากับมรดกของตัวเอง
‎ขณะที่ผมกำลังปราบหนูในห้องใต้หลังคาของแม่
‎และผมได้ค้นพบวิดีโอเก่าที่หายไป ‎จากการแสดงละครเวทีทางโทรทัศน์ของพ่อ
‎เราได้บันทึกรายละเอียดวิดีโอนั้นไว้ ‎เพื่อหาความเข้าใจ
‎ความเข้าใจในตัวพ่อของผม
‎พ่อเป็นนักแสดงที่ผ่านการฝึกฝนแบบดั้งเดิม
‎ผมถึงเข้าจูลิอาร์ดได้
‎แต่ไม่นาน เขาก็ต้องเผชิญกับ ‎รสนิยมทางวัฒนธรรมที่เปลี่ยนไป
‎คุณมาที่นี่ทำไมคะ
‎ดวงดาวของเขากำลังมอดลง
‎เขาผลิตผลงานการแสดงที่เป็นส่วนผสมอันสิ้นหวัง
‎ระหว่างเก่าและใหม่ ทำไมถึงเลือกเล่นเรื่องนี้
‎ในช่วงเวลานี้
‎แรงจูงใจทางจิตวิทยาคืออะไร
‎แต่เขาเสียสติ
‎- ผมเกลียดความลับ ‎- ความลับอะไร
‎- คุณล่ะ ‎- ผมต้องการคำตอบ
‎ผมบอกคุณแล้ว เดวิด ผมบอกแล้วว่าอย่าขุด
‎ทำไมต้องเป็นละครเรื่องนี้
‎(วิดีโอได้รับการอนุเคราะห์ ‎จากโดโรธี ฮาร์เบอร์)
‎จะเริ่มจากไหนดี
‎จุดเริ่มต้นของเรื่อง แน่นอน ‎แต่เรื่องไหนล่ะ และเรื่องของใคร
‎มันเริ่มจากเมื่อผมสร้างชีวิต ‎หรือเมื่อผมถูกสร้างเสียเองกันแน่
‎ผมคืออสูรกายรึเปล่า
‎หรือเป็นมนุษย์
‎นั่นใครน่ะ
‎ผมยังได้ยินพวกเขา แต่ผมปฏิเสธที่จะรับฟัง
‎ไม่ฟังอีกต่อไปแล้ว
‎ไม่ นี่เป็นเรื่องเล่าของผม
‎เธอเข้ามาเองรึเปล่า
‎มันไม่แตกต่างอะไรแล้ว
‎เธอเคยอยู่ที่นั่น
‎ใช่แล้ว
‎ปืนในฉากแรกอันเลื่องลือ
‎อย่าแตะต้องนะ
‎มันคือปืน
‎คุณจะไม่ย้ายปืนเหรอ
‎ทำไมต้องย้าย
‎แต่คุณก็รู้ว่าเชคอฟพูดไว้ว่าอย่างไร
‎เชคอฟเหรอ
‎เขากล่าวไว้ว่า ถ้ามีปืนอยู่บนเวทีในองก์แรก
‎ก็ต้องยิงในละครช่วงหลัง
‎แม่ของคุณกำลังจะตาย
‎คุณช่วยอะไรได้บ้างไหม
‎ฉันแค่พยายามทำให้เธอสบาย
‎ฉันไม่ได้เป็นหมอเพื่อรับบทพระเจ้า
‎ค่ะ
‎แม้ว่าจะน่าประทับใจมากที่คุณได้สร้าง ‎สิ่งที่ใกล้เคียงชีวิตมนุษย์
‎เราต้องดูแลให้แน่ใจว่า ‎คุณจะรักษาชีวิตนั้นไว้ได้
‎คุณอยากพบแฟรงเกนสไตน์
‎คุณคือแฟรงเกนสไตน์นี่
‎ใช่ๆ ผมคือดร.แฟรงเกนสไตน์ พูดผิดน่ะ
‎คุณเนี่ยนะพูดผิด
‎ใช้เวลาบนเกาะนี้มากเกินไปน่ะ
‎คุณอยากพบแฟรงเกนสไตน์
‎เจ้า
‎อสูรกายของผมเหรอ
‎เราควรไปกันได้แล้ว
‎ค่ะ
‎ฉันเห็นพายุกำลังจะมาแล้ว
‎ไม่ใช่พายุ มันคือความมืด
‎ผมยินดีต้อนรับพายุ ‎สายฝนกระหน่ำ สายลมที่เหน็บหนาว
‎กลิ่นเกลือแสบจมูก
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดี
‎อย่าเข้าใกล้เกินไปนัก
‎นี่เป็นการแนะนำตัวที่ประสบความสำเร็จ ‎เรามีแววสำเร็จแล้ว
‎การกัดครั้งเดียวอาจทำให้ ‎เขาถดถอยไปถึงหกเดือน
‎กัดเหรอ
‎เขายังเข้าสังคมไม่ได้เต็มที่เหรอ
‎ไม่ครับ เราต้องฝึกเขาอีกหลายปี
‎กว่าเขาจะปลอดภัยพอที่จะจับมือได้ด้วยซ้ำ
‎- เขากำลังจะหยิบปืน ‎- ออกไปซะ
‎ทำตามแผนสิ เจ้าโง่
‎จำไว้นะ นายกำลังปลอมเป็นฉัน ‎ดร.แฟรงเกนสไตน์
‎และฉันกำลังปลอมเป็นสิ่งมีชีวิตที่นายสร้างขึ้นมา
‎เพื่อหวังเงินทุนจากเธอ ตัวแทนจากสถาบันวิจัย
‎แต่วิธีนี้จะไม่ได้ผล
‎ถ้านายไม่ยึดตามบทที่ตกลงกันไว้
‎ผมจะยึดตามบทได้อย่างไร
‎ในเมื่อเธอจะพูดอะไรก็ได้
‎ใช้ประโยคพื้นฐานสักอันสิ เช่น
‎"ผมต้องกลับไปที่ห้องแล็บแล้ว" ‎หรือ "ใจผมอยู่ที่ห้องแล็บ"
‎ให้ดีกว่านั้น ไม่ต้องพูดอะไรเลย
‎จำไว้ว่าต้องพูด...
‎ปลอดภัยรึยังคะ
‎กัปตันเรือไปโดยไม่รอฉัน
‎ดูท่าว่าฉันจะต้องค้างคืนที่นี่แล้ว
‎(เราจะกลับมา)
‎เพราะอะไรพ่อผมจึงเป็นนักแสดงฝีมือดีนัก
‎ใช่สิ่งเดียวกันที่ทำให้เขาเป็นพ่อที่เฉยชารึเปล่า
‎ผมได้จำลองห้องทำงานของพ่อขึ้นมา
‎และผมจะพาเพื่อนร่วมงานของพ่อมาที่นี่
‎หวังว่าจะกระตุ้นความทรงจำได้บ้าง
‎พ่อผมมีแรงผลักดันให้เสี่ยงอันตรายรึเปล่า
‎เช่นเดียวกับดร.แฟรงเกนสไตน์
‎เขาปรารถนาจะรับบทเป็นพระเจ้าหรือไม่
‎พ่อของคุณชอบท้าทายตัวเอง คือว่า
‎เขาทำงานเกินตัวมากกับละครเรื่องนี้
‎ด้วยการรับสองบทบาท ใช่ไหม
‎- แฟรงเกนสไตน์และอสูรกาย ‎- ไม่
‎(แนนซี่ เอลริช - โปรดิวเซอร์)
‎เขาคือดร.แฟรงเกนสไตน์
‎ที่บางครั้งแสร้งว่าเป็นอสูรกาย
‎ดังนั้น โจอี้ วัลเลโฮ นักแสดงที่เล่นคู่กับพ่อผม
‎- นักแสดงที่รับบทเป็นซาล ‎- โจอี้
‎โจอี้เป็นนักแสดงหนุ่มที่มาแรงในตอนนั้น
‎จึงเป็นเรื่องธรรมดา
‎ที่เขาและพ่อของคุณจะไม่ลงรอยกัน
‎อะไรนะ ผมนึกว่าพวกเขาถูกคอกันเสียอีก
‎- ผมนึกว่านั่น... ‎- ไม่เลย พวกเขาแข่งขันกัน
‎ทั้งที่ไม่น่าจะแข่งกัน พ่อของคุณต้องการโจอี้
‎และโจอี้ก็ต้องการเขา เพราะโจอี้ไม่ช่ำชอง ‎แต่พ่อของคุณเชี่ยวแล้ว
‎ถ้าคุณจะให้คำแนะนำหนึ่งข้อกับ ‎ผู้ที่ฝันอยากเป็นนักแสดง จะแนะนำว่าอย่างไรคะ
‎ผมให้ไม่ได้ ต้องสักสามข้อ
‎ออกเสียงให้ชัด ออกเสียงให้ชัด ‎ออกเสียงให้ชัด
‎เขาไม่มีความอดทนให้กับนักแสดงรุ่นใหม่ ‎ที่ไม่ตั้งใจทำงาน
‎จากแรกเริ่มเลย ‎เมื่อโจอี้เข้ามาคัดตัว เขาช่าง...
‎มีพลังเหรอคะ
‎- ใช่ เขาช่าง... ‎- ใช่
‎คือว่า ผมไม่รู้ว่าจะเรียกว่ามีพลังได้รึเปล่า
‎เขาช่างวุ่นวายมาก
‎คือว่า เขาไม่รู้บทสักประโยคเลย
‎เขาเดินไปเดินมาไร้จุดหมาย
‎เดินชนของบนโต๊ะร่วง
‎เขาทำอะไร เขาทำอะไรตอนคัดตัวคะ
‎เขาเล่นเป็นวัยหนุ่ม...
‎- ในการคัดตัวเหรอ แล้วคุณ... ‎- ใช่
‎มันไร้สาระมากที่คุณถามอะไรแบบนั้น
‎- ไร้สาระเหรอ ‎- ที่เราใช้เวลา
‎มากมายขนาดนี้คุยเรื่องนี้กัน
‎เขาหนุ่มกว่าพ่อของคุณ นั่นแหละประเด็น
‎ฉันจะนอนในห้องแล็บ
‎ไม่ว่าอย่างไร ห้ามให้คุณแม็คเบธลงไปเด็ดขาด
‎เมื่อเธอกลับมาจากห้องน้ำ
‎บอกเธอว่า นายอยากคุยด้วย ‎แต่แม่ของนายกำลังจะตาย
‎แม่ของฉันกำลังจะตาย
‎ผมคิดว่า คุณแม็คเบธชอบผม
‎ใช่ แค่พยายามทำตัวเหมือนฉันเมื่อเธอกลับมา
‎- ผมไม่ใช่นักแสดง ‎- อะไรนะ
‎นายบอกว่านายไม่ใช่นักแสดงเหรอ
‎ถ้านายพูดอย่างนั้น ฉันก็...
‎ฉันก็เห็นด้วยกับนายนะ
‎แต่ว่า...
‎การแสดงอาจจะไม่ใช่สิ่งที่นายคิด
‎นักแสดง
‎ไม่ควรเปิดเผยความรู้สึกออกมา
‎ไม่ว่าจะความโกรธ ความเศร้า ความสุข ‎ความกลัวหรือแม้แต่ความอาลัย
‎นักแสดง
‎ที่อวดอ้างความสามารถ ‎ไม่ต่างอะไรกับเศรษฐีที่อวดอ้างความรวย
‎นักแสดงไม่ควรเยื้องย่างไปทั่วเวที ‎อย่างสง่างามกว่าคนทั่วไป
‎และไม่ควรเล่นเป็นตัวตลก ‎ทุกท่วงท่าต้องสุขุมเรียบง่าย
‎- ผมไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ‎- จงระวังกับดักของสำเนียง
‎เช่นสำเนียงมาเฟีย พวกนั้น พวกนี้ ‎พวกไหน จนสงสัยว่า
‎ทำไมเขาไม่เอาเงินร้อนที่ได้มา ‎ไปแก้ไขการพูดซะ
‎หรือที่เลวร้ายที่สุด
‎นักแสดงที่ใช้วิธีสวมวิญญาณเด็ก
‎ที่เดินทางย้อนกลับไปถึงวัยทารก
‎เพื่อค้นหาความจำเกี่ยวกับอารมณ์
‎เขาโยกตัวในท่าขดเป็นทารก
‎เรียกร้องให้ผู้ชมป้อนนมเขา
‎นายคงถามว่า แล้วเหลืออะไรอีก
‎ทุกอย่างเลย
‎ในเศษเสี้ยวของความจริงแท้นั้น
‎นายจะค้นพบทั้งจักรวาล
‎และนั่นแหละ ฉันถึงเข้าจูลิอาร์ดได้
‎แต่ฉันเสาะแสวงวิทยาศาสตร์แทน
‎- คุณเป็นตัวแทนของพ่อผม ‎- เดวิด
‎นั่นมันห้าสิบปีมาแล้วนะ
‎ทำไมต้องตอนนี้ มีเรื่องฉุกเฉินอะไร
‎ทำไมถึงไม่ตอนนี้ล่ะ
‎ผมมีคำถามที่ต้องการคำตอบ โอเคไหม
‎คุณไม่น่าจะขุดคุ้ยดินแบบนี้
‎คุณจะเล็บเลอะดินเสียเอง
‎บ็อบบี้ ผมไม่รังเกียจถ้าเล็บต้องเลอะดินหรอก
‎พวกเขาต้อง... พวกเขาจะถอดเล็บคุณออก ‎มันทรมานนะ
‎คุณบอกว่าจะถอดเล็บผมเหรอ
‎คุณทำอะไร คุณกำลังขู่ผมเหรอ
‎อย่า! อย่าเข้าใกล้ปืน
‎หนูไม่สนใจปืนหรอกค่ะ
‎คุณกังวลมากเกินไป
‎- นั่นหลานสาวคุณเหรอคะ ‎- ครับ หลานตัวน้อยของผมเอง
‎ชักดึกแล้วนะ
‎คุณมีทุกอย่างที่ต้องการแล้วนะ ‎ขอโทษด้วยที่คุณต้องนอนค้างที่นี่
‎มีแล้วค่ะ ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎ฉันบอกให้กัปตันไปโดยไม่มีฉันเอง
‎เราจะได้คุยกันเปิดอกมากขึ้น
‎ใช่ บอกฉันสิคะ ดร.แฟรงเกนสไตน์
‎คุณกำลังปิดบังอะไรอยู่
‎คุณรู้อะไรบ้าง
‎ฉันรู้ว่าคุณต้องการความช่วยเหลือ
‎ฉันรู้ว่าคุณอยู่ตามลำพังบนเกาะนี้
‎และฉันรู้ว่าฉันกำลังเสียช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต ‎อยู่หลังโต๊ะเหม็นอับคร่ำครึ
‎- ทั้งที่ฉันควรจะอยู่... ‎- ในอ้อมแขนของผม
‎ในห้องแล็บปลอดเชื้อ
‎ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์นะคะ
‎ใครอยู่ข้างล่างนั่น
‎แม่ครับ นั่นแม่เหรอ
‎- ลูกชายของฉันอยู่ไหน ‎- ผมอยู่นี่ครับ แม่
‎แกไม่ใช่ลูกชายฉัน
‎โอเค กลับไปนอนนะ กลับไปนอนนะครับ แม่
‎ฉันชอบมอร์ฟีน
‎ผมรู้ว่าแม่ชอบ
‎โอเค
‎แม่ครับ
‎ผมจำลองห้องทำงานของผม ครบ...
‎ครบทุกอย่างเลย ‎ทั้งโทรศัพท์ ที่เย็บกระดาษ ปากกา ปืน
‎ชิลลี่ของพ่อผม ผมเพิ่งทำวันนี้
‎หวังว่ามันจะกระตุ้นความทรงจำให้ผมได้
‎ก็ได้ ฉันจะกินชิลลี่
‎ลองสักคำสิ ดูสิว่ารื้อฟื้นความทรงจำได้บ้างไหม
‎เป็นไง
‎ใช่
‎ฉันจำได้แล้ว
‎ฉันจำได้
‎สวัสดี
‎มีใครอยู่ข้างล่างไหมคะ
‎ฉันแม็คเบธ
‎คุณไม่ควรจะอยู่ที่นี่
‎ฉันไม่รู้จะคุยกับใคร
‎ฉันคิดว่า...
‎ฉันอยากคุยกับใครสักคนที่ไม่เข้าใจเต็มที่
‎ผมเอง
‎คุณถ่อมตัวไป
‎คุณเป็นสุภาพบุรุษมากกว่าดร.แฟรงเกนสไตน์ ‎ฉันบอกได้เลย
‎เขาทำอะไร
‎เขาลวนลามฉันครั้งแรกที่ ‎เราอยู่กันตามลำพังในห้อง
‎ไม่นะ
‎คุณไม่พอใจ
‎เขาสร้างผมขึ้นมา
‎ฉันแค่ต้องการทำงานให้เขา และ...
‎ศึกษาคุณ
‎เขาอาจจะสร้างคู่ให้คุณก็ได้
‎คุณคงอยากได้ ใช่ไหม
‎คนรักสักคน
‎ถ้าเธอตอบตกลง
‎เธอจะโง่มากถ้าปฏิเสธ
‎คุณมีความบริสุทธิ์ในตัว
‎คุณใช้สัญชาติญาณบริสุทธิ์
‎เหมือนนักแสดงผู้ยิ่งใหญ่ทุกคน
‎ผมไม่รู้ว่าการแสดงเป็น...
‎เรื่องของสัญชาติญาณบริสุทธิ์อย่างเดียว
‎การแสดง
‎การแสดงคือ
‎คุณชอบไหม
‎มันเรียกว่า การจูบ
‎จั๊กจี้ดี
‎แฟรงเกนสไตน์ อสูรกาย ‎ของอสูรกายของแฟรงเกนสไตน์
‎นำเสนอโดย จูลิอาร์ด สถาบันสอนการแสดง
‎คุณจะเข้าจูลิอาร์ดอย่างไร ‎เชคอฟ ปืนและกระสุน
‎คุณต้องยิง
‎และร้านลอนดอน ยูเอสเอ ผู้ซื้อโฆษณาชิ้นนี้
‎สิ่งดีๆ ไม่จำเป็นต้องหรูหรา
‎ด้วยเหตุนี้ ผมจึงชอบละครเวทีที่โด่งดัง ‎และเนื้อเวลลิงตัน
‎ของลอนดอน ยูเอสเอ
‎"สิ่งดีๆ ไม่จำเป็นต้องหรูหรา"
‎มีสปอนเซอร์เยอะเกินไป แต่เงินน้อยเกินไป
‎เดวิดยืนยันที่จะพาขวัญใจของเขาบินมา
‎นักแสดงชาวอังกฤษ
‎- ออเบรย์ ‎- ฟิลด์
‎ผมยินดีต้อนรับพายุ สายฝนกระหน่ำ
‎สายลมอันหนาวเหน็บ กลิ่นเกลือแสบจมูก
‎นักแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‎พิธีกรรายการ ดิ แอคเตอร์ส ทรังก์
‎สวัสดีครับ ผมออเบรย์ ฟิลด์
‎และนี่คือรายการดิ แอคเตอร์ส ทรังก์
‎(ดิ แอคเตอร์ส ทรังก์)
‎และในวันนี้ อาจารย์รับเชิญของเรา ‎เป็นคนโปรดของผมคนหนึ่ง
‎คุณเดวิด ฮาร์เบอร์ จูเนียร์
‎ผมคิดว่าวันนี้เราจะได้ผลงานกัน
‎มาดูกันว่าออเบรย์ทิ้งอะไรไว้ให้เราในกล่อง
‎ผมจะใช้ไม้ตีเทนนิสอันนี้
‎ให้มันไม่ดูชัดเจนเกินไป ‎อาจจะใช้เป็นรองเท้าหิมะ
‎ไม้เท้าสักอย่าง หรือหน้ากากฟันดาบ
‎นั่นคือตอนที่พ่อของคุณเคยบอกผู้คนว่า ‎เขาเรียนที่จูลิอาร์ด
‎ด้วยเหตุนี้ ผมถึงเข้าจูลิอาร์ดได้
‎ไม่ๆ เขาไม่เคยเรียนที่จูลิอาร์ด
‎- เขาเรียนจูลิอาร์ด ‎- เขาไม่เคยเรียนจูลิอาร์ด
‎อันนี้เชื่อยากนะ
‎ที่จริงแล้ว ผมขออนุญาตนะ นั่นเรื่องจริงครับ
‎พ่อของคุณไม่เคยเรียนที่จูลิอาร์ด
‎- คุณคือใคร ‎- ผมเป็นนักวิเคราะห์บท
‎ผมจ้างเขามาเป็นผู้ช่วย
‎- เขาเป็นนักวิเคราะห์บทเหรอ ‎- คุณเป็นนักวิเคราะห์บท
‎นี่ ผมยังไม่เชื่อนะ หมายถึง จูลิ...
‎เขาเรียนสิ จูลิอาร์ดคือตัวตนทั้งหมดของเขาเลย
‎ใช่ ผมรู้ว่าเขารู้สึกผิดมากที่โกหก
‎เขาเริ่มกินมากขึ้น ‎เขาไปร้านลอนดอน ยูเอสเอวันละสามครั้ง
‎ทำอะไรนานนักหนา ผมหิวแล้ว ‎เอาเนื้อเย็นมา
‎มีคนเห็นเขาคุ้ยถังขยะ กินเบเกอรี่
‎แล้วโยนเนื้อทิ้ง เชื่อไหมล่ะ
‎ผมขออธิบาย เขาไม่ได้คุ้ยจากถังขยะกิน
‎เขาแค่โยนเนื้อใส่ถังขยะ จะได้กินแต่แป้ง
‎เขาเสียสัญญาโฆษณาเนื้อเวลลิงตันเหรอ
‎พวกเขาต่อรองกับเขาจนไม่เหลืออะไรเลย
‎พวกเขาฉวยโอกาส
‎จ้างเขาถูกๆ เขาก็ยอม
‎แล้วเชคอฟ ปืนและกระสุนก็เข้ามาแทน ‎เห็นชัดว่าเป็นเงินสกปรก
‎เชคอฟ ปืนและกระสุน ‎"คุณจะต้องยิง"
‎- เป็นพวกแก๊งมาเฟีย ‎- พวกแก๊งมาเฟียเหรอ
‎แต่ชีวิตแต่งงานกับแม่ของคุณกำลังระหองระแหง
‎ชีวิตแต่งงานของพ่อแม่ผมระหองระแหงเหรอ
‎ชีวิตแต่งงานของเขากับใครก็ตาม ‎ที่เขาแต่งด้วยในตอนนั้น
‎แม่ผมเป็นคนเดียวที่พ่อเคยแต่งงานด้วย แกรห์ม
‎- คือผม... ‎- คุณเจอเรื่องนั้นในการค้นคว้าไหม
‎- คุณก็รู้ ผมแค่... ช่างเถอะ ‎- พวกเขาระหองระแหงกัน
‎- ก็ได้ ฉันเล่นชู้กับเขาเอง
‎- ไม่ใช่แค่คุณคนเดียวหรอก ‎- ใช่ ฉันรู้
‎เราเคยเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
‎ไง โมนิก้า
‎โมนิก้า ฟูลตัน
‎นักแสดงหญิงคนโปรดของผม
‎และสิ่งที่ผมจะใส่ลงไปในกล่อง...
‎กระทะ
‎ที่นี่
‎ในดิ แอคเตอร์ส ทรังก์ครับ
‎ฉันใส่อาหารในกระทะเสมอ
‎ใช่ไหม ดังนั้นสำหรับวันนี้ ฉันจะใส่ไข่
‎คุณจะทอดไข่อยู่ แล้วก็
‎พลิกไข่ไปมา ที่รัก
‎ที่รัก อาหารเช้าพร้อมแล้วจ้ะ ลูกชายฉันเอง
‎ที่รัก
‎ลูกรักจ๊ะ
‎แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ในตอนนั้น ‎เขาตายไปแล้ว เขาจากไปแล้ว
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณดูดีมาก โมนิก้า
‎แหม
‎ฉันใช้ชีวิตดีน่ะ
‎จริงนะ อย่างที่รู้
‎- ฉันซาบซึ้งมาก ‎- ผมขอโทษ
‎- ผมขอโทษ โมนิก้า ผมขอ... ผมขอโทษ ‎- ทุกอย่างช่างดีงาม ทุกอย่าง
‎ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม
‎แหม
‎ฉันเข้ามาผิดจังหวะสินะ
‎แต่ฉันจะไม่ออกไปผิดเวลาหรอก
‎ไม่
‎- โมนิก้า ‎- ขอดูว่าฉันมีของครบแล้วนะ
‎อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแม็คเบธ
‎ไม่ใช่ตอนนี้ ซาล
‎ซาลเหรอ
‎ผมเกลียดความลับ
‎คุณล่ะ
‎ผมขอแนะนำตัวเอง
‎ผมดร.แฟรงเกนสไตน์
‎นี่คือผู้ช่วยอันยาวนานของผม ซาล
‎คุณแสร้งทำเป็น ‎ดร.แฟรงเกนสไตน์มาตลอดเลยเหรอ
‎เป็นอุบายที่แยบยล แต่ว่า
‎ผมขอยืนยัน สิ่งที่ทำลงไปเพื่อประโยชน์ส่วนรวม
‎คุณไปบอกผู้ประธานสถาบันเองเถอะ ‎หลังจากฉันส่งรายงานแล้ว
‎แม่ของคุณเสียแล้ว
‎- ฉันเสียใจด้วยค่ะ ‎- ใช่ครับ
‎แม่ผมเอง
‎ใช่ ถูกต้องแล้ว
‎แม่ของเขา
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ คุณหมอ
‎ฉันหวังว่าฉันจะช่วยให้สบายใจได้บ้าง
‎- เธอชอบมอร์ฟีนเหลือเกิน ‎- จริงเหรอ
‎เยี่ยมไปเลย
‎โชคร้ายที่
‎ไม่มียารักษาการตาย
‎ฉันไม่รู้ว่าควรจะมีรึเปล่า
‎ชีวิตคงด้อยค่ากว่านี้
‎พระเจ้า... พระเจ้า
‎แม่ของผม
‎นายร้องไห้ทำไม
‎แม่ของผม
‎พ่อของคุณหัวเสียกับโจอี้มาก
‎เขารู้สึกว่ากำลังเสียการควบคุมละคร
‎การร้องไห้เป็นมุกประจำของพ่อคุณ
‎แต่เจ้าเด็กจากทางเหนือนี่กลับร้องฟูมฟาย...
‎- เรียกร้องความสนใจชัดๆ ‎- ให้ตายเถอะ
‎เรื่อง "เดอะ ครายอิ้ง ดีเทคทีฟ" ‎จ่ายค่าบ้านผม
‎(วิดีโอได้รับอนุเคราะห์จาก ‎เดอะ ครายอิ้ง ดีเทคทีฟ)
‎ทำไมคุณเลี่ยงไม่พูดถึงแม่ของคุณ
‎- ผู้ร้ายกำลังรีบ ‎- กลับมาคุยเรื่องแม่ของคุณ
‎ถ้ามันคือ
‎ผ้าพันคอของฆาตกรจริง ‎งั้นฆาตกรก็ต้องเป็น บิ๊กจิม!
‎(บิ๊กจิม)
‎ปัญหาคุกรุ่นมานานระหว่างพวกเขา
‎พวกเขาไม่ชอบหน้ากัน น่าสนใจมาก
‎ไม่ เดี๋ยวนะ พวกเขาเกลียดกันเหรอ
‎ใช่
‎พวกเขาเกลียดกัน
‎โจอี้ก็เล่นต่อไป พ่อของคุณก็เล่นต่อไป
‎กระทุ้งเขาอยู่ได้
‎พ่อของคุณใช้ฝีมือการแสดงของเขา ‎เหมือนกระบอง
‎พระเจ้า ไม่นะ
‎ร้องไห้ทำไม นาย...
‎นายทำอะไร
‎ผมกำลังจินตนาการว่าเป็นแม่ของผม
‎นั่นแหละคือการแสดง ไอ้กระจอก
‎โจอี้ชกผนังฉากทะลุ
‎- นั่นไม่อยู่ในบทเหรอ ‎- ไม่มีทาง
‎ข้างนอกนั่นช่างงดงามเหลือเกิน
‎ทั้งเขียวและฟ้า
‎และสีเหลืองที่น่าตื่นตาที่สุดที่เคยเห็น
‎ฉันคิดว่าฉันต้องการเวลามากกว่านี้
‎คุณจะไม่รายงานผมเหรอ
‎แต่ผมต้องการคำตอบ
‎และห้ามใครไปไหนทั้งนั้นจนกว่าผมจะได้คำตอบ
‎เพราะอย่างนั้น พ่อถึงได้
‎หยุดรายการและออกประกาศเหรอ
‎เพราะเจ้าโจอี้นั่นทำให้เขาขายหน้า ‎เขาจึงต้องพยายามควบคุม
‎- หรือมีอิทธิพลมืดอย่างอื่น ‎- ขุดเรื่องอดีตครอบครัวมา
‎- เพราะคุณปล่อยวางไม่ได้เหรอ ‎- ไม่ๆ ไม่ใช่
‎นี่ ฟังนะ ผมจำลองห้องทำงานไว้ที่นี่
‎- โอเคนะ ‎- ใช่
‎- ผมอยากได้ความทรงจำ ‎- เห็นแล้ว
‎ผมกำลังรวบรวมวิดีโอ นี่มัน...
‎- ทำไมไม่เขียนหนังสือชีวประวัติซะล่ะ ‎- คุณกำลังขุดหลุมฝังตัวเอง
‎ลึกลงเรื่อยๆ
‎ผมไม่เข้าใจ
‎ผมก็ไม่เข้าใจ
‎- แต่ผมเกลียดความลับ ‎- อะไรนะ
‎ผมจ้างนักนิติการบัญชี
‎และอดีตนักสืบ ‎จากหน่วยตำรวจปราบปรามฮอลลีวูด
‎เรารวบรวมเอกสารนี้ขึ้นมา
‎แต่มีหลายเรื่องเกี่ยวกับพ่อของคุณ ‎ที่คุณอาจจะไม่อยากรู้
‎พ่อของคุณไม่ใช่คนดีนัก
‎- ใช่ เขาโคตรสารเลวเลย ‎- คุณเชื่อไหมว่าเขาไม่ได้เรียนที่จูลิดาร์ด
‎- เราไม่มีข้อมูลนั้น ‎- จูลิอาร์ดปิดข้อมูลแน่นหนา
‎จริงเหรอ งั้นก็อาจจะมีเรื่องอื่นที่คุณไม่รู้อีกสินะ
‎- เช่นอะไร ‎- ไม่รู้สิ
‎อาจจะเรื่องที่เขาฆ่าโจอี้ วัลเลโฮ
‎เราไม่รู้เรื่องนั้น อุบัติเหตุรถยนต์ไม่ใช่เหรอ
‎ที่จริงโจอี้ วัลเลโฮตายปริศนานะ
‎แล้วยังมีคำพูดจากปากพ่อของคุณเอง
‎ถ้ารถเขาตกเหวไป ผมก็ไม่คิดถึงเขาหรอก
‎คุณกำลังขู่ฆ่าโจอี้ วัลเลโฮเหรอคะ
‎ผมไม่ได้ขู่จะทำอะไรทั้งนั้น
‎ผมแค่พูดว่า โลกนี้ ‎มีโจอี้ วัลเลโฮมากเกินไปหนึ่งคน
‎วิธีฆ่าคนง่ายๆ คือตัดสายเบรคของรถเขา
‎ผมมีข่าวอันน่าสลด ‎โจอี้ วัลเลโฮได้จากเราไปแล้ว
‎เขาเด็กกว่าพ่อของคุณ นั่นแหละประเด็น
‎ผมดีใจที่เขาตายไปได้
‎- เขามีหลักฐานยืนยันที่อยู่ ‎- ใช่ แน่นหนาเลย
‎ฟังนะ พ่อของคุณทำเรื่องเลวๆ มากมายอยู่แล้ว
‎- ไม่ต้องยกให้เขาเป็นฆาตกรก็ได้ ‎- เช่นอะไร
‎อย่าทำให้ผมต้องโบกปืนกระบอกนี้นะ
‎นี่ปืนประกอบฉาก
‎หรือปืนจริงที่ยิงกระสุนเปล่ากันแน่
‎นั่นปืนประกอบฉากจากละครครับ
‎พับผ่า หนาเป็นปึกเลย
‎บ้าเอ๊ย
‎ตอนนี้ผมขอประกาศเรื่องที่
‎ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องประกาศ
‎แต่เมื่อ
‎ซาลพูดว่า
‎"นั่นแหละคือการแสดง ไอ้กระจอก" ‎นั่นไม่ใช่การแสดง
‎นั่นเป็นการด้นบทที่ไม่ได้รับอนุญาต
‎มีแค่ผมเท่านั้นที่สามารถด้นบทได้ ‎เพื่อประโยชน์ของทุกคน
‎แต่โจอี้ วัลเลโฮถือวิสาสะเอาเอง
‎เขาอาจจะเป็นดาราภาพยนตร์ ‎แต่นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ ไอ้หนู
‎เราคุมเขาอย่างเข้มงวด
‎เราตัดบทส่วนใหญ่ของเขาออกในฉากที่เหลือ
‎ยินดีต้อนรับสู่ละครเวที ไอ้หนู
‎ผมสร้างชีวิตขึ้นมา
‎นั่นคือเรื่องจริง
‎และผมได้สร้างขึ้นมาให้เหมือนตัวผมเอง
‎แต่สิ่งที่ผมไม่ได้บอกคุณคือ
‎เขาช่างงดงาม
‎เขาทั้งยอดเยี่ยม เขานั้น...
‎ดีกว่าผมในทุกทาง เขาสมบูรณ์แบบ
‎เขาอ่านบทกวี
‎"ข้าร่ำไห้ให้กับอโดเนส เขาจากไปแล้ว ‎ช่างน่าเศร้า"
‎เขาท่องได้จากความทรงจำ
‎"ผ่านน้ำตาของเรา"
‎เขาเล่น
‎หมากรุก เขาร้องเพลง ‎ได้เหมือนอาร์ต การ์ฟังเกล
‎เขาให้เกียรติเป็นมิตรกับผม
‎เขายังผูกมิตรกับปูตัวน้อยในแอ่งหินด้วยซ้ำ
‎เขาอาจจะสมบูรณ์แบบ แต่โลกนี้
‎ไม่ใช่
‎เขาจึงเริ่ม
‎เดือดดาลกับความไม่สมบูรณ์ของโลก
‎คืนหนึ่ง เขาอยู่บนหน้าผา
‎กำลังคลุ้มคลั่งและโวยวาย ‎ผมไปปลอบโยนเขา
‎แล้วเขาก็ผลักผม
‎และเริ่มวิ่งไล่ผมไปตามหน้าผา
‎ผมรู้ว่าถ้าเขา
‎จับผมได้
‎เขาต้องฆ่าผมแน่
‎(ทรัพย์สินส่วนบุคคล)
‎ผมเสียเพื่อนรักไปในวันนั้น
‎ผมจะมีวันสร้างผู้ชายแบบนั้นได้อีกไหมนะ
‎เราทำด้วยกันได้ค่ะ
‎ฉันบอกประธานได้ว่า ‎คุณต้องการความช่วยเหลือของฉัน
‎ผมไม่ต้องการความช่วยเหลือของคุณ
‎ผมคือดร.แฟรงเกนสไตน์ผู้ยิ่งใหญ่
‎ก็ได้ ขอโทษถ้าฉันล้ำเส้นไป
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นกับอสูรกายล่ะ
‎ผมยิงเขา
‎พ่อ
‎คุณยิงแฟรงเกนสไตน์
‎ผมไม่มีทางเลือก
‎หมายความว่าอย่างไร คุณยิงแฟรงเกนสไตน์ ‎คุณคือแฟรงเกนสไตน์
‎พูดผิดกันบ่อย ‎ผมเรียนรู้ที่จะเลิกแก้ให้คนอื่นนานแล้ว
‎ผมรู้ ผมพูดผิดอยู่เรื่อย
‎ใช่ แต่คุณไม่ใช่ดร.แฟรงเกนสไตน์
‎คุณจะบอกว่า เขาก็ไม่ใช่เหรอ
‎สมมติว่าเรื่องที่คุณเล่าเป็นความจริง ‎และฉันก็ไม่มีเหตุผลให้สงสัย
‎ดร.แฟรงเกนสไตน์ยิงอสูรกาย
‎หรือไม่ก็ อสูรกายยิงดร.แฟรงเกนสไตน์ ‎แล้วขโมยตัวตนเขามา
‎ไม่มีทางบอกได้เลย
‎ฉันจะตรวจในห้องแล็บ ‎จนกว่าเราจะรู้ว่าเขาคือใคร
‎ส่วนตอนนี้ ซาล คุณมีเชือกไว้ใช้คุมตัวเขาได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- นายกำลังทำอะไร
‎นายอยู่กับฉันมาหลายปี
‎ดูฉันสิ!
‎นายรู้ว่าฉันคือดร.แฟรงเกนสไตน์ตัวจริง
‎ถ้าคุณใช่ ผมไม่ชอบที่คุณดูถูกผมมาเกือบทั้งชีวิต
‎แต่ถ้าแกเป็นอสูรกาย
‎ไม่ แกไม่มีวันคุมตัวฉันได้
‎ฟังดูเหมือนคำพูดของอสูรกาย
‎อสูรกายเหรอ คุณต่างหากอสูรกาย
‎คุณแม็คเบธ
‎คืออสูรกาย
‎เทวดาทั้งปวงในโลก
‎ไม่นะ
‎ไม่ใช่หลานผมนะ
‎พ่อของผมคืออสูรกาย
‎แต่ในหลายปีต่อจากนี้
‎ผมจะรักษามรดกชื่อเสียงของเขาไว้
‎และนำเสนอในแง่มุมที่ดีที่สุด
‎เริ่มได้ ผมอยากถ่ายแล้ว
‎นี่มัน...
‎สิ่งดีๆ ในชีวิตไม่จำเป็นต้องหรูหรา
‎- ผมจึงชอบละครเวทีที่โด่งดัง ‎- เอาใหม่อีกรอบ
‎นี่เนื้อเวลลิงตัน จะให้ผมพูดอะไรได้
‎ผมก็พูดอย่างนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ
‎- ใช่ กินสเต๊กเข้าไป กินไป ‎- ผม... ผม
‎ผมถึงเข้าจูลิอาร์ดได้
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ